Soğuk bir kış günü,
Açtım gözlerimi dünyaya.
Baharı bekledim ömrümce,
Amma hep hazanı yaşadım.
Tünelin ucunda bir ışık,,
Dalga dalga ruhumu sararken,
Nihayet dedim,sevgi adına,
Sonun da buldum derken,
Ellerimle toprağa diktiğim,
Dost yağmurları ile suladığım,
Gülüm bile kaktüse döndü.
Kanattı yüreğimi.
Başımı göklere çevirip,
Özgürce kanat çırpan turnalara özendim,
Sadece seven bir yürek diledim,
Atmacalar üşüştüler başıma,
Umudun kırpıntılarını paylaştılar,
Finalde yine Akbabalar.
Kor ateşlere düştüm,
Yandım acılara karıştım.
Dağlarca hasret yüreğime,
Ona bile alıştı bu gönlüm.
Dostun yüreğine yasaklanmak,
Kırar dostun kalbini.
Ne oldu, Demir Yürek ne oldu?
Sen,sen bile konuşmaz oldun,
Bir elvedayı bile çok görüp,
Yine bir hazan günü,
Uculca gidiverdin.
Dost yürekler acılarda yanarken,
Dostu dosta düşürenler,
Mutluluğu nasıl anar,
O kalem ki,sevgi hamuru,
Acının huzurunu nasıl yazar.
Kışta geldim,
Hazanı yaşadım,
Baharı bekliyorum.
Münevver Şenol
Comments (0) | Add Comment
erhantigli