**Can Simidim Benim**
Karanlık geceme ay gibi doğdun!
Gökteki yıldızlarla
Yağmur gibi yağdın başıma
Halbuki ben kendi kabuğuma çekilmiş
bir garip kuldum
Kendi eksenim etrafında
döndüm durdum
Umudum tükenmiş
hayallerim çökmüştü
Enkazı farkeden
gene sen oldun
Halbuki kurudu diye
söküp attığım
sevgi ağacımı
damla damla sulayan,yeşerten
can suyu oldun
Sonradan ansızın
çekip gittin dünyamdan
bir anlam veremedim ama
nasılda gücendim sana
Birden gerçekleri farkettim
bu kadar ilgi,şevkat
yeterdi bana
Sonra düşündüm de
kendimi karaya vuran
balinaya benzettim
Seni de beni kurtarmaya gelen
şevkatli bir balık adam
Beni okyanusun derinliklerine çeken
haydi yolun açık olsun diye uğurlayan
yaşam ne güzel diye umutlandıran
can simidim,can suyum
gene sen oldun.
Münevver Şenol
Comments (1) | Add Comment

Dostluk, arkadaşlık can simidimiz gibidir, sevgi de öyle. Bunlar olmadan hayatın tadı yoktur zaten.
Mutluluğunuz ömür boyu sürsün, hiç eksilmesin neşeniz, yüzünüz hep gülsün.
Şair yazar dostunuz
(24/05/2008 10:10)